Mag ik

Mag ik samen
Zitten op je bankje
Van je gedachten
Je eindeloze stroom
Van woorden
En van nachten
Zonder slaap

Mag ik bij je
Naast je op je bankje
Even bij elkaar
Zwijgend
Huilend
Terwijl ik mee staar
Naar het zwart

Mag ik met je mee
Van naast je op je bankje
Naar het duister
Van je gedachten
Van je angst
En dat ik dan luister
Naar je stem

Mag ik huilen
Terwijl jij misschien wel gil
Over alles wat oneerlijk
Of niet recht is
Wat schreeuwt en niet stil
Verborgen blijft

Mag ik je vasthouden
In het zwart van je bestaan
Je voelen
Je horen
Om er dan samen
Vandoor te gaan

Mag ik je helpen
Naast je op je bankje
Simpel even samen
Een arm
Een zoen
Even samen ademhalen
Op ons bankje