Soms

soms is je angst laten zien
nog enger dan de angst zelf
soms voelt verdriet toelaten
als verdrinken in een meer van spijt

soms lijkt gaan staan onmogelijk
omdat je niet meer weet hoe te dragen
soms lijkt spreken zinloos
als je je stem niet kunt vinden

soms wil je alleen maar
ruimte voelen om te ademen
soms verlang je wanhopig
naar iets dat jouw gedachten stopt

soms klinkt je schreeuw alleen nog
in de holle ruimtes van je hart
soms is honger
vooral voelbaar in je huid

soms is leven precies wat je wilt
maar weet je niet meer hoe
soms lijkt loslaten het enige
dat je nog vast kunt pakken

soms mag je weten
dat schaduw ontstaat door licht
soms hoef je alleen maar
een hand te voelen in het duister

soms is iemand die echt luistert
het enige dat nodig is
soms is moed
het enige dat ontbreekt

soms is uitreiken
minder eng dan je denkt
soms zijn monsters
kleiner dan je hoofd vertelt

soms ben je vergeten
hoe waardevol je bent
soms kun je niet meer voelen
dat er hoop zit in een nieuwe dag

soms is de oplossing
juist het stoppen met zoeken
soms is stil staan nodig
om jezelf weer te horen

soms heb je een lange adem nodig
omdat je kopje onder gaat
soms heb je lange armen nodig
om naar morgen te kunnen reiken

soms is je gedragen weten
het enige wat het draaglijk maakt
soms kan een kleine stap
een nieuwe richting zijn

soms is begrepen worden
iemand die in jouw stilte durft te komen
soms is het helpend
om niet zo hard je best te doen

soms moet je horen
dat je goed bent zoals je bent
soms moet je horen
dat het niet jouw schuld is

soms zijn woorden niet toereikend
om uit te leggen wat gevoeld wil worden
soms gaat een gevoel
voorbij aan voorstellingsvermogen

soms moet je weten
dat de meeste mensen het ook niet weten
soms is het nodig dat iemand je zegt
dat je niet alleen bent

soms helpt het om te beseffen
dat dit moment voorbij gaat
soms moet je zinnen twee keer lezen
dit moment gaat voorbij

Dit gedicht is onderdeel van de Helpalot’s 113 suïcidepreventie campagne