Yvette Neuschwanger

van het een op het andere moment
is het donker
moet alles op de tast
en terwijl de wereld gewoon doordraait
zoek je tevergeefs naar randen, wanden, hoeken naar
iets van een houvast

maar je vindt het niet
niet meer

want dit donker kent geen grenzen
kent geen onder, kent geen boven
de leegte woog nog nooit zo zwaar
en dat maakt het moeilijk te geloven
dat er momenten zullen zijn
waarop je de kracht terugvindt
dit donker te verkennen
een stap voorwaarts zet, en langzaam aan
je ogen eraan laat wennen
ziet hoe plotseling hier en daar
barsten, kiertjes, gaten,
er overal kleine scheurtjes zijn
die voorzichtig licht doorlaten

wees niet bang en vang het licht
loop er naartoe en laat het je omarmen
zodat je voor heel even
niet op de tast
en niet alleen

zelfs in dit donker
is er licht om je aan te warmen