Marianne van Velzen

Wat als de deur voor je neus, dichtslaat
Het gordijn zichzelf, terwijl je kijkt, naar benee laat
Dat de druk er maar steeds niet vanaf gaat
Jouw lat voelt als een onhaalbare maat

Wat als de deur voor je neus dichtslaat
Hoe zorg je dat die weer op een kier gaat
Dat je niet zo door een moeras waadt
Dat je weet waar de route naartoe gaat

Wat als de deur voor je neus dichtslaat
Hoe vind je de moed weer bij voorbaat
Kijk je niet meer hoe ‘n ander er voor staat
Hoe vraag je om hulp, zonder zelfhaat

En wat als de deur weer op een kier gaat
Dan ben je bij positiviteit gebaat
Hoe zorg je dat je weer geloven gaat
Dat studiestress ook voor jou bestaat

Hoe voorkom je dat die weer dichtslaat
Nu je niemand meer naar de mond praat
En je eigen keuze eindelijk voorop staat

Nu je voelt dat twijfel je slechts onderuit slaat
Voel je voorzichtig dat de weg weer omhoog gaat